Οι διακοπές πλησιάζουν... Κάθε τέτοιος καιρός με πονάει. Γιατί καθε φορά δεν κάνω αυτά που θέλω να κάνω. Τουλάχιστον τις προηγούμενες φορές είχα εσένα... Όμως εσύ με πλήγωσες πολύ.. Τόσο που αν και σ' αγαπώ αληθηνά, δυνατά, δεν μπορώ να είμαι μαζί σου. Όμως πάντα ελπίζω ότι κάποτε θα είμαστε και πάλι μαζί. Κάποτε.. Τότε που θα είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε μαζί. Υπάρχει άραγε αυτό το κάποτε; Δεν το ξέρω. Υπάρχει στο μυαλό μου. Όσο αυτό είναι στα καλά του θα υπάρχει αυτό το κάποτε. Μου λείπεις πολύ. Και ο πόνος είναι αβάσταχτος. Αλλά πρέπει να τον υπομένω. Πρέπει. Και θα το κάνω.